İster iş akışını basitleştirmek isteyen bir geliştirici ister teknoloji yığınını değerlendiren bir iş lideri olun, Java ekosisteminde en yaygın benimsenen çerçevelerden biri hakkında bilmeniz gerekenler burada.
Java, dünyanın en yaygın kullanılan programlama dillerinden biridir ve bunun iyi bir nedeni vardır. Esnektir, platformdan bağımsızdır ve onlarca yıldır kurumsal uygulama geliştirmenin omurgası olmuştur. Geliştiriciler, mobil uygulamalar, e ticaret platformları, karmaşık kurumsal sistemler ve çok daha fazlasını geliştirmek için ona güvenir.
Ancak uygulamalar daha gelişmiş hale geldikçe, bunları geliştirme karmaşıklığı da arttı. Birden çok kitaplığı yönetmek, web hizmeti bağlantılarını ele almak ve yapılandırma dosyaları arasında koşturmak, basit görünen Java projelerini bile zaman alan işlere dönüştürdü. 2003 yılında tanıtılan Spring çerçevesi, büyük miktarda önceden yazılmış, yeniden kullanılabilir kod sunarak geliştiricilere Java uygulamaları geliştirmek için daha temiz ve daha modüler bir yol sağladı.
Spring Boot, Spring ekosisteminin en geliştirici dostu modülüdür. Daha geniş Spring çerçevesi size en üst düzey esneklik ve denetim sunarken, Spring Boot manuel kurulum ve yapılandırmanın büyük bölümünü kaldırır. Böylece ekipler kalite veya güvenilirlikten ödün vermeden uygulamaları daha hızlı kullanıma alabilir.
Adlandırmayla ilgili hızlı bir not: "Java Spring Boot," "Spring Boot çerçevesi," ve "Spring çerçevesi" terimlerini birbiri yerine kullanıldığını görebilirsiniz. Teknik olarak, "Spring" daha geniş çerçeveyi ve proje ailesini ifade ederken, "Spring Boot" onun üzerine kurulu belirli bir modüldür. Teknik belgeler ve mimari tartışmalar gibi doğruluğun önemli olduğu durumlarda, "Spring Boot" daha doğru terimdir. "Java Spring Boot", tüm yapının temelindeki Java altyapısını vurgulayan yaygın bir kısa kullanımdır.
Spring ve Spring Boot rakip araçlar değildir. Birbirini tamamlayan araçlardır. Aslında Spring Boot, Spring çerçevesinin üzerine inşa edilmiştir. Bu yüzden farkı anlamak, birini diğerine tercih etmekten çok her birinin ne sunduğunu bilmekle ilgilidir.
İlk olarak, geliştirme çerçevelerini değerlendirirken sık sık ortaya çıkan iki terimi açıklayalım: kuralcı olmayan ve kuralcı.
Kuralcı olmayan bir çerçeve, geliştiricilere işleri istedikleri gibi yapılandırma özgürlüğü verir. Bu, maksimum esneklik sunar ve geliştirme ekibine daha fazla denetim sunar. Ancak bunun daha fazla uzmanlık ve uygulamayı yapılandırıp çalıştırmak için daha fazla başlangıç işi gerektirdiğini de unutmayın.
Kuralcı bir çerçeve, çoğu ekip için çoğu durumda uygun çalışan, net ve iyi tasarlanmış bir yol sunar. Karar yorgunluğunu azaltır, kod temelleri arasında tutarlılığı destekler ve yeni geliştiricilerin hızla çalışmaya başlamalarını kolaylaştırır. Ödün verilen şey daha az esneklik olsa da, çoğu modern uygulama geliştirme senaryosu için bu değerli bir değiş tokuştur.
Spring çerçevesi tamamen yapılandırılabilir ve kuralsız bir yapıya sahiptir. Bu da uygulamanızı belirli bir şekilde geliştirmenizi belirtmediği anlamına gelir. Bu esneklik güçlüdür, ancak bir bedeli vardır: Geliştiricilerin çok sayıda kararı en başta vermesi ve gerçek uygulamayı geliştirmeye başlamadan önce önemli miktarda yapılandırma kodu yazması gerekir.
Spring Boot farklı bir yaklaşım benimser. Kuralcı olduğu için, sizin yerinize varsayılan kararlar alır. Böylece kurulum yerine uygulama mantığı yazmaya odaklanabilirsiniz. Hız ve sadelik için tasarlanmıştır. Geliştiricileri sıfırdan çalışan bir uygulamaya, yalnızca Spring çerçevesi ile çalışmaya kıyasla çok daha kısa sürede ulaştırır.
Spring Boot’un kuralcı yaklaşımını bu kadar etkili kılan temel özellik otomatik yapılandırmadır. Geliştiricilerin bir uygulamanın her bileşenini tek tek manuel olarak bağlamasını gerektirmek yerine, Spring Boot sınıf yolunda ne olduğunu otomatik olarak algılar ve uygulamayı buna göre yapılandırır. Geliştirme ekiplerinin hızlı hareket etmeleri gerektiğinde ama kaliteyi düşürmek istemediklerinde Spring Boot çerçevesini tercih etmelerinin en büyük nedenlerinden biri budur.
Mikro hizmetler, bir uygulamanın küçük ve bağımsız bileşenlere ayrıldığı, her birinin belirli bir işlevden sorumlu olduğu bir yazılım geliştirme yaklaşımıdır. Tek, büyük ve sıkı bağlı bir sistem geliştirmek yerine, mikro hizmetler ekiplerin uygulamanın tek tek parçalarını bağımsız olarak geliştirmesine, dağıtmasına ve ölçeklendirmesine olanak tanır. Bu mimari, uygulamaları daha dayanıklı, bakımı daha kolay ve güncellemesi daha hızlı hale getirir.
Herhangi bir uygulamanın farklı bileşenleri genellikle işlev için bir diğerine bağlıdır. Bağımlılık ekleme (DI), bu ilişkileri otomatik olarak yöneten bir tasarım tekniğidir. Geliştiricilerin bu bağlantıları kod içinde sabitlemesini gerektirmeden doğru kaynakları doğru bileşenlere aktarır. Sonuç, test etmesi ve bakımı daha kolay olan daha temiz ve daha modüler koddur.
Bu ilke, anlamlı varsayılanlar belirleyerek bir geliştiricinin vermesi gereken karar sayısını azaltır. Bir uygulamanın her yönü için yapılandırma dosyaları yazmak yerine, geliştiricilerin yalnızca standarttan farklı olan bölümleri belirtmesi gerekir. Bu da kod tabanlarını daha hafif ve geliştirme döngülerini daha kısa tutar.
Geleneksel olarak, bir Java uygulaması dağıtmak için ayrı bir web sunucusu kurmak ve yönetmek gerekir. Spring Boot, Apache Tomcat ve Jetty gibi popüler sunucuları doğrudan uygulamanın içine dahil ederek bunu değiştirir. Bu sayede ekipler, ek sunucu kurulumu olmadan uygulamalarını çalıştırıp dağıtabilir. Bu da hem geliştirmeyi hem de dağıtımı önemli ölçüde hızlandırır.
Başlangıç bağımlılıkları, geliştiricilerin belirli bir özelliği ya da yeteneği desteklemek için ihtiyaç duydukları her şeyi, tek tek bulup yapılandırmalarına gerek kalmadan sağlayan önceden paketlenmiş kitaplık kümeleridir. Spring Boot uygulamalarının fikir aşamasından çalışan koda bu kadar hızlı geçebilmesinin başlıca nedenlerinden biri de onlardır.
Otomatik yapılandırma, Spring Boot'un en ayırt edici özelliğidir. Bir Spring Boot uygulaması başlattığınızda, projenizi otomatik olarak tarar ve bulduklarına göre bileşenleri yapılandırır. Manuel olarak bağlantı kurmaya gerek yoktur. Geliştiriciler kurulum koduna çok daha az zaman harcar ve gerçekten önemli olan özellikleri geliştirmeye daha fazla zaman ayırır.
Spring Boot, sunucuları yerleşik olarak sunar. Böylece her uygulama tamamen kendi içinde barındırılır. Uygulamayı çalıştırmak için gereken her şey tek bir yürütülebilir dosyada paketlenir. Bu da dağıtımı kolaylaştırır ve farklı ortamlar arasında davranışın tutarlı kalmasını sağlar.
Spring Boot'un başlangıç bağımlılıkları, uyumluluğu sağlamak için dikkatle seçilir. Böylece geliştiricilerin sürüm çakışmaları veya eksik bağımlılıklar konusunda endişelenmesi gerekmez. İster bir REST API geliştirin, ister bir veritabanına bağlanın, ister güvenlik özellikleri ekleyin. Sizi hızlıca hedefe ulaştırmak için tasarlanmış bir başlangıç bağımlılığı vardır.
Spring Boot, üretim ortamlarında uygulamaları izlemek ve yönetmek için yerleşik araçlar içerir. Sağlık denetimleri, performans ölçümleri ve dışsallaştırılmış yapılandırma gibi özellikler, operasyon ekiplerine ek üçüncü taraf araçlar eklemeden uygulamaları sorunsuz şekilde çalıştırmak için ihtiyaç duydukları görünürlüğü sağlar.
Komut satırı arabirimi (CLI), geliştiricilerin Groovy betikleri kullanarak Spring Boot uygulamalarını doğrudan terminalden yazmasına ve çalıştırmasına olanak tanır. Özellikle hızlı prototipleme ve test için kullanışlıdır. Bu sayede geliştiriciler tam bir proje yapısına geçmeden önce fikirleri hızlıca doğrulayabilir.
Spring Boot, Spring Security, Spring Data ve Spring Cloud dahil olmak üzere Spring projelerinin daha geniş ailesiyle sorunsuz çalışacak şekilde tasarlanmıştır. Bu projelerin ek yetenekleriyle, iyi desteklenen ve tutarlı bir ekosistemin dışına çıkmadan kimlik doğrulama, veritabanı yönetimi ve dağıtık sistem desteği elde edebilirsiniz.
Geliştirme ekipleri için Spring Boot'un cazibesi açıktır: daha az yapılandırma, daha hızlı kurulum ve daha temiz kod. Ancak Spring Boot çerçevesini benimsemenin iş gerekçesi de en az bunun kadar güçlüdür. Geliştirme ekibiniz daha hızlı ve daha verimli hareket ettiğinde, bunun etkisi tüm kurumda hissedilir.
Otomatik yapılandırma ve başlangıç bağımlılıkları, geliştirme ekiplerinin kalıp kurulumlara daha az, değer yaratan özellikleri geliştirmeye daha fazla zaman ayırması anlamına gelir. Hızla değişen pazarlarda rekabet eden organizasyonlar için bu hız önemli bir avantaj olabilir.
Daha az yapılandırma kodu, başlangıçta alınması gereken daha az mimari karar ve daha kısa geliştirme döngüleri, toplam proje maliyetlerini düşürmek için bir araya gelir. Ekipler aynı bütçe içinde daha fazlasını gerçekleştirebilir ve projelerin zaman veya kapsamda çalışma olasılığı daha düşüktür.
Spring Boot, kuralcı olduğu ve iyi yerleşmiş kuralları izlediği için yeni ekip üyeleri, özel olarak yapılandırılmış bir yığına kıyasla çok daha kısa sürede adapte olup katkı sağlamaya başlayabilir. Bu, doğrudan daha az katılım süresine ve daha düşük eğitim maliyetlerine çevrilir.
Spring Boot mikro hizmetleri, bir uygulamanın tek tek bileşenlerini tüm sistemi bir anda ölçeklendirmek yerine bağımsız olarak ölçeklendirmeyi kolaylaştırır. İş ihtiyaçları değiştikçe ekipler, daha geniş uygulamayı baştan sona yenilemeden belirli hizmetleri uyarlayabilir.
Bir mikro hizmet mimarisinde hizmetler gevşek bağlıdır. Yani birbirlerinden bağımsız çalışırlar. Bir bileşende sorun oluşursa uygulamanın geri kalanı çalışmaya devam eder. İş açısından kritik sistemlerde bu tür hata toleransı güzel bir özellik değil, zorunluluktur.
Büyük ölçekli perakende ve e-ticaret platformları, stok yönetimi ve ürün aramadan ödeme işlemeye ve kullanıcı hesaplarına kadar çok çeşitli işlevleri yönetir. Spring Boot mikro hizmetleriyle bu işlevlerin her biri bağımsız olarak geliştirilebilir ve ölçeklendirilebilir. Örneğin yoğun alışveriş dönemlerinde, platformun geri kalanına dokunmadan bir ödeme hizmeti ölçeklendirilebilir. Bu da performansın sabit kalmasını ve maliyetlerin yönetilebilir olmasını sağlar.
Finansal hizmetlerde güvenilirlik ve güvenlik pazarlık konusu değildir. Spring Boot'un sağlam ekosistemi, büyük hacimli istekleri hatasız olarak işlemesi gereken yüksek aktarım hızına sahip işlem işleme sistemleri ve güvenli API'ler oluşturmak için uygun hale getirilir. Ayrı hizmetler sistemin tamamını çevrimdışı duruma geçirmeden güncelleştirilebilir veya düzeltme eki uygulanabilir. Bu, kapalı kalma süresinin önemli yasal ve finansal sonuçlar doğuracağı ortamlarda kritik önem taşır.
Birçok büyük organizasyon hâlâ tüm işlevlerin tek bir sistem içinde sıkıca paketlendiği monolitik eski uygulamaları çalıştırıyor. Bu sistemleri modernleştirmek için her şeyi bir anda yeniden oluşturmak gerekmez. Spring Boot, ekiplerin eski uygulamaları riskleri azaltırken ve genel sistemin bakım kolaylığını ile çevikliğini sürekli iyileştirirken kademeli olarak bağımsız ve yönetilebilir hizmetlere ayırmaları için pratik bir yol sunar.
Sağlık hizmetleri ve hizmet olarak yazılım (SaaS) ortamlarında, yeni özellikleri hızlı ve güvenli bir şekilde dağıtma olanağı önemli bir rekabet avantajıdır. Spring Boot'un mikro hizmet mimarisi, ekiplerin tam sistem yeniden dağıtımı tetiklemeden tek tek hizmetlere güncelleme yayımlamasına olanak tanır. Hastalara yönelik özellikler, faturalama modülleri ve yönetim araçları kendi zamanlamalarına göre gelişerek sistem kararlılığını tehlikeye atmadan daha hızlı yeniliklere destek olabilir.
Java bulut tabanlı geliştirme içinde, uygulamalar bulut ortamlarında çalışacak şekilde en baştan geliştirilir. Bulut platformlarının sunduğu ölçeklenebilirlik, esneklik ve dayanıklılıktan tam olarak yararlanacak şekilde tasarlanırlar.
Spring Boot bu yaklaşıma özellikle çok uygundur. Kendi içinde barındırılan yeterli ve hafif uygulama modeli, bulut altyapısının çalışma biçimiyle doğal olarak uyum sağlar. Bu da onu bulut tabanlı Java uygulamaları geliştiren ekipler için en popüler seçeneklerden biri yapar.
Çoğu bulut tabanlı mimarinin merkezinde iki teknoloji yer alır: kapsayıcıya alma ve düzenleme.
Docker, uygulamaları ve bağımlılıklarını kapsayıcılar adı verilen hafif ve taşınabilir birimler halinde paketleyen bir platformdur. Spring Boot'un bağımsız uygulama modeli, bir Spring Boot uygulamasını Docker kapsayıcısı olarak paketlemeyi kolaylaştırır. Bu da, altyapıdan bağımsız olarak tutarlı şekilde çalışmasını sağlar. Geliştirme, test ve üretim ortamları aynı şekilde davranır. Bu da ekiplerin işini yavaşlatan ortam özelindeki hataları azaltır.
Uygulamalar kapsayıcıya alındıktan sonra Kubernetes büyük ölçekte yönetme işini üstlenir. Kubernetes, kapsayıcıya alınan Spring Boot mikro hizmetlerinin makine kümeleri arasında dağıtımını, ölçeklendirmesini ve çalışmasını yönetir. Karmaşık mikro hizmet mimarileri çalıştıran kuruluşlar için Kubernetes, üretimde her şeyin sorunsuz çalışmasını sağlamak için gereken otomasyonu ve güvenilirliği sunar.
Kubernetes kümelerini ve kapsayıcıya alınan hizmetleri büyük ölçekte yönetmek operasyon açısından zor olabilir. Bu durum çoğu zaman mühendislik kaynaklarını asıl ürünü geliştirmeden uzaklaştırır. Microsoft Azure Kubernetes Service (AKS), küme yönetimini basitleştirerek bu yükü önemli ölçüde azaltır ve Azure Container Apps, kapsayıcıya alınan Spring Boot hizmetlerini en düşük altyapı yüküyle çalıştırmaya yönelik tam olarak yönetilen bir ortam ile bir adım ileri gider. Bu Spring Boot Azure bütünleştirmeleri üretimde kanıtlanmıştır ve ayrıntılı belgelerle desteklenir. Bu da Azure'u halihazırda Spring ekosisteminde geliştirme yapan ekipler için doğal bir ortam yapar.
Bulut tabanlı Spring Boot uygulamaları, talebe göre kapasiteyi otomatik olarak ayarlayan otomatik ölçeklendirmeden ve tek tek bileşenler başarısız olsa bile uygulamaların çalışmaya devam etmesini sağlayan yüksek kullanılabilirlik yapılandırmalarından yararlanır. Modern bulut platformlarının altyapı esnekliğiyle birleştiğinde Spring Boot, geliştirme ekiplerine iş büyüdükçe ve değiştikçe uyum sağlayabilen uygulamalar oluşturmak için sağlam bir temel sunar.
Geleneksel Java uygulamaları istekleri sırayla işler. Bu da yoğun yük altında darboğaz oluşturabilir. Project Reactor ve Spring WebFlux, Spring Boot'a tepkisel programlama özellikleri kazandırır. Bu sayede uygulamalar ek altyapı gerektirmeden çok daha yüksek sayıda eşzamanlı isteği işleyebilir. Yoğun trafik alan API'ler veya gerçek zamanlı veri işlem hatları oluşturan kuruluşlar için tepkisel programlama, uygulama performansı ve verimliliğinde anlamlı bir ilerleme sağlar.
Spring Boot'un GraalVM yerel derleme desteğinin gelişmesi, uygulamaların Java Sanal Makinesi (JVM) üzerinde çalışmak yerine bağımsız yerel yürütülebilir dosyalar halinde derlenmesini sağlar. Pratik avantajlar önemlidir: daha hızlı başlangıç süreleri, daha düşük bellek tüketimi ve daha küçük bir genel ayak izi. Bu özellikler, kaynak verimliliğinin maliyeti doğrudan etkilediği kapsayıcıya alınan ve sunucusuz ortamlar için Spring Boot uygulamalarını daha da uygun hale getirir.
Kubernetes, kapsayıcı düzenlemesi için fiili standart haline geldikçe Spring Boot da geliştiricilerin çalışma biçimine uyum sağlayacak şekilde gelişti. Kubernetes yerel desenleri için iyileştirilmiş destek, Spring Boot uygulamalarının sistem durumu araştırmaları ve sorunsuz kapama işleme gibi konulardan yapılandırma yönetimi ve hizmet bulmaya kadar platformun yeteneklerinden daha fazla yararlanmasını sağlar.
Yapay zeka yazılım geliştirmeyi yeniden şekillendiriyor ve Spring Boot bu değişimi destekleyecek güçlü bir konumda bulunuyor. Java ekosisteminde yapay zeka destekli araçların artmasıyla birlikte geliştiriciler, makine öğrenimi modelleri, akıllı veri işleme ve yapay zeka destekli iş akışlarını içeren uygulamalar oluşturmak için Spring Boot'u temel olarak kullanabilir. Odak noktası, süreçleri geliştiricilerin yönetmeye devam etmesidir. Yapay zeka ise mühendislik kararlarının yerine geçen bir araç değil, onların elindeki yetenekli bir araç olarak hizmet eder.
Spring Boot'un izlediği yol, uzun vadeli ilgi düzeyini açıkça ortaya koyar. Uygulama mimarileri daha karmaşık hale geldikçe ve performans talepleri arttıkça çerçeve de uyum sağlamaya devam eder. Bu da geliştirme ekiplerine üzerine inşa edebilecekleri güvenilir ve geleceğe dönük bir temel sunar.
Azure mobil uygulamasını edinin 
