Docker ve Kubernetes, ekipler uygulama geliştirme hakkında konuşurken sık sık birlikte anılır. Ancak aynı şey değildirler. Docker, uygulamaların nasıl paketlendiğine ve çalıştırıldığına odaklanır. Kubernetes ise bu uygulamalar kullanıma alındıktan sonra nasıl yönetildiğine odaklanır. Özellikle sistemler büyüdükçe ve daha karmaşık hale geldikçe bu önem kazanır.
Geliştiriciler genellikle uygulamaları kapsayıcıların içinde oluşturur ve çalıştırır. Bu bağlamda, bir kapsayıcı, bir uygulamayı çalıştırmak için gereken kitaplıklar, bağımlılıklar ve yapılandırma dosyaları gibi tüm öğelerle birlikte gelen bir pakettir. Kapsayıcılar, yazılımların geliştirme, test ve üretim ortamlarında tutarlı şekilde çalışmasına yardımcı olur. Buna bir bulut sunucusuüzerindeki ortamlar da dahildir.
Docker ve Kubernetes, bu alanda yaygın olarak kullanılan iki teknolojidir. Docker ile Kubernetes arasındaki farkı anlamak Kubernetes, her birinin ne için tasarlandığına bakmakla başlar.
Docker ve Kubernetes her ikisi de kapsayıcı tabanlı ortamlarda kullanılır. Ancak farklı amaçlara hizmet ederler.
Docker, kapsayıcıya almaya odaklanır. Uygulamaları ve bağımlılıklarını standart kapsayıcılara paketler. Böylece uygulamalar, bir geliştiricinin dizüstü bilgisayarından üretim ortamına kadar her yerde tutarlı şekilde çalışır. Docker, temel olarak uygulama düzeyinde çalışır ve kapsayıcı görüntüleri oluşturur ve docker'ın kullanılabilir olduğu her yerde bu kapsayıcıları güvenilir bir şekilde çalıştırır.
Kubernetes, kapsayıcı düzenleme için tasarlanmıştır. Altyapı düzeyinde çalışır. Kapsayıcıların makine kümeleri genelinde nasıl dağıtıldığını, ölçeklendirildiğini ve sürdürüldüğünü yönetir. Kubernetes kapsayıcıları kullanılabilir kaynaklara göre zamanlar, uygulama durumunu izler, başarısız kapsayıcıları yeniden başlatarak ve ağ iletişimi ele alarak dağıtılmış uygulamaların sorunsuz çalışmaya devam etmelerini sağlar.
Kısacası Docker kapsayıcıları hazırlar ve çalıştırır. Kubernetes ise bu kapsayıcılar çalışmaya başladıktan onları yönetir.
Sorumlulukları birbirini tamamladığı için Docker ve Kubernetes genellikle birlikte kullanılır. Docker kapsayıcı görüntülerini oluşturur. Kubernetes ise dağıtımdan sonra devreye girer ve bu kapsayıcıları ortamlar arasında koordine eder ve izler.
Kubernetes'in yalnızca Docker'a bağlı olmadığını unutmayın. Standart bir kapsayıcı çalışma zamanı arabirimi üzerinden Kubernetes, diğer uyumlu çalışma zamanlarıyla oluşturulan kapsayıcıları düzenleyebilir. Bu esneklik, Docker içermeyen Kubernetes'in Docker'ın doğrudan kullanılmamış olduğu ortamlarda bile kapsayıcıya alınan iş yüklerini yönetmesine olanak tanır.
Kubernetes, Docker ya da ikisi arasında seçim yapılırken ekipler genellikle uygulama karmaşıklığı, dağıtım ölçeği ve iş yüklerini zaman içinde yönetmek için ne kadar otomasyon gerektiği gibi etkenleri göz önünde bulundurur. Bazı ortamlar basit kapsayıcıya almadan yararlanır. Diğerleri ise birçok sistem genelinde düzenleme gerektirir.
Docker, kapsayıcıları oluşturup çalıştırmaya odaklanır. Uygulamaların paketlenme şeklini basitleştirir. Böylece geliştirme, test ve üretim ortamlarında tutarlı şekilde çalışabilirler. Başlıca avantajları şunlardır:
Bu özellikler, yazılımların nasıl paketlenip çalıştırıldığını basitleştirerek ekiplerin uygulamaları daha verimli oluşturmasına ve yayınlamasına yardımcı olur.
Kubernetes, dağıtıldıktan sonra kapsayıcıları yönetir. Özellikle birden çok makine genelinde bunu yapar. Dağıtılmış ortamlarda uygulama kullanılabilirliğini ve güvenilirliğini korumaya yardımcı olan otomasyonu ekler. Başlıca avantajları şunlardır:
Bu özellikler, iş yükleri altyapı genelinde ölçeklendikçe veya değiştikçe uygulamaların sorunsuz çalışmasını sağlamaya yardımcı olur.
Kubernetes, Docker’a doğrudan bağlı olmadan da kapsayıcıları düzenleyebilir. Birden çok kapsayıcı çalışma zamanı desteği sayesinde Kubernetes, uyumlu teknolojilerle oluşturulmuş kapsayıcıya alına iş yüklerini yönetebilir.
Uygulamalar tek kapsayıcı dağıtımlarının ötesine geçtiğinde ve ortamlar arasında koordineli yönetim gerektirdiğinde Docker ve Kubernetes çoğu zaman birlikte kullanılır.
CI/CD işlem hatlarında Docker, uygulama kodunu ve bağımlılıklarını tutarlı çalışma zamanı ortamları içine paketleyen taşınabilir kapsayıcılar sağlar. Kubernetes ardından bu kapsayıcıları dağıtım sırasında yönetir. Bunu, iş yüklerini kullanılabilir altyapı genelinde zamanlayarak ve performanslarını izleyerek yapar.
Bulut yerel uygulamalar da bu iki teknolojinin birlikte çalışmasına dayanır. Docker, uygulama bileşenlerini kapsayıcılara paketler. Kubernetes ise bu kapsayıcıları kümeler genelinde düzenleyerek kullanılabilirliği korur ve talep değiştikçe ölçeklendirmeyi destekler.
Sistemler genelinde çalışan birden çok kapsayıcı içeren dağıtılmış mimarilerde otomatik yönetim gerekli hale gelir. Docker, kapsayıcıya alına iş yüklerini dağıtıma hazırlar. Kubernetes ise bu iş yüklerinin altyapı genelinde nasıl çalıştığını, iletişim kurduğunu ve hatalardan nasıl kurtulduğunu yönetir.
Birlikte kullanıldıklarında Kubernetes ve Docker, uygulama yaşam döngüsü boyunca koordineli kapsayıcı yönetimini destekler.
Docker ve Kubernetes, kapsayıcı yaşam döngüsünün farklı ama bağlantılı aşamalarını destekler. Bu nedenle güncel uygulama mimarilerinde çoğu zaman birlikte kullanılırlar.
Docker, uygulamaları ve bağımlılıklarını ortamlarda tutarlı şekilde çalışan taşınabilir kapsayıcılara paketlemeye odaklanır. Kubernetes bu temelin üzerine çıkarak kapsayıcıları büyük ölçekte yönetir. Dağıtılmalarını, ağa bağlanmalarını, izlenmelerini ve dağıtılmış sistemlerde kurtarılmalarını koordine eder.
Bu birleşim, uygulamaların tasarlanma ve yönetimlerindeki daha geniş değişimleri yansıtır. Bulut yerel mimariler, giderek daha fazla mikro hizmetlere, otomatik dağıtım işlem hatlarına ve değişen talebe uyum sağlayabilen altyapıya dayanır.
Kuruluşlar hibrit ve çoklu bulut stratejilerini benimsedikçe kapsayıcı paketleme tutarlılık sağlar. Düzenleme platformları ise ortamlar arasında esneklik sunar. Kubernetes, tek bir kapsayıcı çalışma zamanının ötesine genişledi. Bu sayede ekipler, bir araç yaklaşımına bağlı kalmadan açık standartlar kullanarak kapsayıcıya alınan iş yüklerini düzenleyebilir.
Bu eğilimler, bulut platformlarının kapsayıcı tabanlı uygulama dağıtımını nasıl desteklediğini şekillendirdi. Örneğin, Microsoft Azure, farklı kapsayıcı olgunluk düzeylerine uyum sağlayan yönetilen hizmetler sunar. Azure Kubernetes Service (AKS) yönetilen Kubernetes kümeleri sunar. Böylece ekipler temel altyapıyı yönetmeden uygulamaları dağıtmaya ve çalıştırmaya odaklanabilir. Tam düzenleme gerekmeyen senaryolarda Azure Container Apps, yerleşik ölçeklendirme ve yönetim ile kapsayıcıya alınan uygulamaları çalıştırmayı destekler ve operasyonel karmaşıklığın büyük bölümünü soyutlar.
Birlikte kullanıldıklarında Docker ve Kubernetes, kapsayıcı teknolojilerinin basit uygulama paketlemeden tam ölçekli altyapı yönetimine nasıl evrildiğini gösterir. Dağıtılmış mimariler daha yaygın hale geldikçe düzenleme platformları ve yönetilen bulut hizmetleri, güvenilir ve ölçeklenebilir kapsayıcı tabanlı sistemleri desteklemede giderek daha merkezi bir rol oynar.
Azure mobil uygulamasını edinin 
